Na een korte discussie met Sofie over een volgende serie artikelen, was de vraag: Wat is interessant om te verkennen c.q. verdiepen? Een kijkje in de toekomst, na corona, lijkt de moeite waard. Ofschoon ik op geen enkele wijze pretendeer de toekomst te kunnen voorspellen of te weten hoe het verder gaat, vind ik het wel interessant om te kijken wat ik zie, waar ik tegen aan loop, wat ik hoor waar andere last van hebben en wat er misschien niet veranderd is. Het vierde en laatste deel gaat over het perspectief van ons brein.

In de vorige artikelen las je al dat je een beetje veranderd bent, of je het wilt, vindt of niet. Gemiddeld heeft je brein een week of drie nodig om nieuw gedrag aan te leren. Of dat nu gaat om online overleggen of thuiswerken, misschien niet leuk maar het went. Terugkijkend op mijn eerste live event begin 2021 draaiden de raderen in mijn brein: wat en waarom zo? Wat had misschien anders gekund? Wat leerde ik hiervan? Hoe had mijn brein gereageerd als …?

Het lerend brein
Of je nu een fysiek event organiseert, een online of een hybride variant, ze hebben één ding gemeen: het event moet gedragsverandering realiseren. Dan is het handig als je je verdiept in de werking van ons brein. Hoe leert het en hoe beïnvloedt dit ons gedrag? Dat is voor iedereen een beetje anders. De een wil graag theorie horen, ander wil ACTIE. Sommigen willen alleen reflecteren en anderen doen dat graag in discussie. Zo maar enkele voorbeelden die door corona niet zijn veranderd.

Nieuwe verbindingen
Een gezond brein is in staat om continu nieuwe verbindingen te maken die ervoor zorgen dat we leren en veranderen. Een goede leeromgeving is cruciaal zodat ons brein ontspannen kan leren. Dit vind ik relevante kennis voor een eventprofessional omdat je hiermee het verschil kunt maken tussen een matig en een goed event. 

Mensen leren eenvoudiger als ze in een prettige, ontspannen omgeving informatie tot zich kunnen nemen. Stress helpt ons niet. Wel kunnen we het brein uitdagen. Saaie inhoud is tenslotte ook niet bevorderlijk. De stapjes die leiden tot de verandering, moeten klein zijn want een ‘information overload’ zorgt er ook voor dat ons brein afhaakt. De vraag of corona dit heeft veranderd, kan ik niet beantwoorden. Sommigen leren nu wellicht minder tijdens een live event omdat ze onbewust spanning ervaren over het eventuele besmettingsgevaar. Anderen zijn daar helemaal niet mee bezig.  

Oplossingen
Hoe krijgen we ons brein zover dat we ons veilig voelen om deel te nemen? Hoe beïnvloed je negatief sentiment? Wat heeft jouw (internationale) opdrachtgever nodig? Wat heeft een potentiële deelnemer nodig? Wat heb jij nodig? 

De hele wereld verlangt naar een stukje zekerheid. Terwijl ik dit schrijf, zitten we aan het einde van weer een golf met een horizon die ver weg lijkt. Het herstel van het vertrouwen in de toekomst is een zorg. Ons brein helpt ons hier niet want het oudste deel in ons brein krijgt - bewust of onbewust - stresssignalen en reageert hierop. Het feit dat de regelgeving wispelturig en vaak onduidelijk is, versterkt dit effect “zie je wel, zij weten het ook niet”. 

Er is nog steeds van alles mogelijk. Ik ben niet voor een testmaatschappij, ik heb er ook geen problemen mee. Veel lastiger lijkt het mij hoe je je baas overtuigt, dat het noodzakelijk is voor je professionele ontwikkeling en dus voor de kwaliteit van je werk, dat je naar een event, congres of training moet. Gaat vooraf testen, diverse regels en richtlijnen en vaccineren ons de noodzakelijke veiligheid bieden? Kortom nog 100.000 vragen en nog weinig antwoorden.

De toekomst
Het maakt niet uit waarvoor je kiest. Zorg ervoor dat je wat je organiseert goed ontwerpt. Zo kunnen we ons brein ondersteunen en ons op ons gemak voelen. Als die weg naar het event toe ook onderdeel wordt van de totaalbeleving, voelt QR-controle, testen en afwachten anders.

Zorg voor verwachtingsmanagement: als we toch niet live kunnen wat dan? Schuiven we naar een nieuwe datum of blijft de datum staan want hoe we het ook doen, we bezorgen u een ervaring die u nooit vergeten zult. Wederom een geruststelling voor het brein. Het begint in ieder geval met helderheid naar stakeholders over wensen, verwachtingen en noodzakelijkheden! Verschillende stakeholders hebben verschillende behoeftes en andere verwachtingen, speel hier op in door met hen samen te werken. Dan is de kans van slagen - ongeacht de keuze - het grootst.

Conclusie van dit alles
Ons leven verandert continu ongeacht de situatie waarin we leven. Veel veranderingen gaan geleidelijk, hebben we niet door en soms komt het leven in één klap even tot stilstand. Kijk terug naar wat er gebeurde en focus je op je mogelijkheden. Leer van fouten van jezelf en die van anderen. Blijf jezelf ontwikkelen: volg een training, lees een boek of luister podcasts. Help elkaar! Stilstand is immers achteruitgang. Dat is weliswaar verandering maar niet die wij met elkaar nastreven! 

Nieuwsgierig geworden naar de artikelen van Ingrid? Lees dan ook eens deel 1 (algemeen perspectief), deel 2 (het perspectief van een event designer) en deel 3 (perspectief van de destinatiemarketeer).


Over de schrijver
Ingrid Rip is een ervaren en veelzijdige eventprofessional. Zij heeft een passie voor menselijke ontwikkeling en onze dynamische industrie. Als Certified Event Designer, consultant, trainer en coach helpt zij bij het (her)ontwerpen van impactvolle evenementen, congressen en bidprocedures. Zij leert haar klanten om vanuit een ander perspectief te kijken. Ze is niet bang om hierbij diverse methodologieën, concepten en middelen in te zetten om betrokkenen gemotiveerd te houden. Alles zodat jij de stip aan de horizon scherper krijgt en toekomstige projecten met deze strategie te verbinden. Ingrid is onderdeel van het internationale Event Design Collective en lid van MPI.