Column Daniel Seesink: Autogordels?



 

Het Zwitserse landschap greep mij meteen toen ik er als kind in 1980 voor het eerst kennis mee maakte. In de rode Citroën GS op de achterbank met skai-lederen bekleding en zonder airco, reden we zonder haast in twaalf uur naar het plaatsje Bürchen in kanton Wallis. Op de achterbank zonder autogordels, want die had je toen nog niet. Alleen mijn ouders zaten veilig.

Voor het laatste stukje moesten we met de auto op de autotrein. Een belevenis die ik heel bijzonder vond en nog steeds vind. Met de auto rijd je schuin de achterste stalen treinwagon op. Dan zover mogelijk naar voren rijden, met onder de wielen het gekletter van de metalen overgangen van de ene naar de andere wagon. Eenmaal tot stilstand de handrem aangetrokken, de lichten uit en de binnenverlichting aan. Want de rit met de Autoverlad gaat van Kandersteg in het Berner Oberland met één kilometer per minuut door een donkere tunnel van vijftien kilometer dwars door de bergen richting het hoger gelegen Goppenstein in kanton Wallis. De trein zet zich piepend in beweging. Zittend in onze stilstaande auto passeren we vlak voor het inrijden van het tunnelportaal het Kandersteg International Scout Centre (KISC). Binnen de wereldwijde scoutingorganisatie een absolute hotspot. De ultieme plek om scouts van over de hele wereld te ontmoeten. Ik wist toen nog niet dat ik jaren later met een vriend van mij voor onze scoutingvereniging vijfjaarlijkse zomerkampen zou gaan organiseren naar deze prachtige plek aan het einde van het Kandertal. Dezelfde vriend overigens die mij het uiterst besmettelijke virus van het reizen met de trein door Zwitserland heeft overgedragen. Want wat in de jaren tachtig begon met een ritje op de autotrein, resulteerde op latere leeftijd in de mooiste treinreisvakanties door Zwitserland. Het programma Rail-away (met Bob van der Houven als herkenbare voice-over) had door ons gemaakt kunnen worden.

Er is welhaast geen spoortraject dat wij niet hebben bereden. Met als hoogtepunt het afleggen van het volledige traject van Die Kleine Rote, ofwel de Rhätische Bahn (RhB), zo'n 385 kilometer aan spoor langs de mooiste plekken in de bergen van Zuid-Oost Zwitserland. De Bernina-lijn en de Albula-lijn met haar vele keertunnels staan op de lijst van Unesco Werelderfgoed. Het zal je niet verbazen dat dit veel toeristen aantrekt, voor een belangrijk deel afkomstig uit de Aziatische landen. Het hoogste punt is Ospizio Bernina, gelegen op 2253 meter ü.M. Zelfs door sneeuw laat de trein zich niet tegenhouden. De Schneeschleuder op stoom houdt keurig de sporen vrij. Verwarmde wissels zorgen voor een gegarandeerde doorgang bij winters weer. De beroemde Glacier Express (St.Moritz-Zermatt), staat bekend als de langzaamste sneltrein ter wereld. De perfecte manier om tijdens onze reis te vertragen en los van onze verantwoordelijkheden tot bezinning te komen, ondertussen genietend van het mooie landschap dat na elke bocht of tunnel weer anders is.

Vertragen op een manier die zorgt voor meer focus op wat echt belangrijk is. Zodat we - net als vroeger - onbevangen en toch veilig zonder autogordel weer eens op de achterbank kunnen gaan zitten. Genietend van wat we onderweg allemaal tegenkomen.


Daniel Seesink (Bewust Zoo)

Organisatieprimatoloog Daniel Seesink houdt met zijn lezing 'Professioneel vlooien, waarom zou je?' mensen aan de hand van apengedrag een spiegel voor waarin zij hun eigen gedrag zullen herkennen. Boekingen via Speakers Academy.

 

 

NB: Het auteursrecht op de content op deze website en in de (online) magazines wordt door de uitgeverij voorbehouden.


Auteur: Daniel Seesink

Tags: Column Bewust Zoo Daniel Seesink
Bewust Zoo | bekijk uitgebreid bedrijfsprofiel
Folkertsstraat 4a
4241 BE
Arkel
Nederland
Algemene voorwaarden | privacy statement