Recht-voor-zijn-raapmentaliteit



Er is al veel gezegd en geschreven over de pas overleden burgemeester van mijn stad Amsterdam, Eberhard van der Laan. Zijn beleid werd gekenmerkt door zijn liefde voor de stad, zijn oprechtheid, zijn betrokkenheid en zijn recht-voor-zijn-raapmentaliteit. Oftewel hij nam geen blad voor de mond en ventileerde geregeld wat hij vond, voelde, waar hij voor stond en handelde ernaar. En ongeacht de grootte van een probleem of vraagstuk was hij bereikbaar. Voor iedereen! Een bestuurder naar mijn hart.

Mensen smullen van het filmpje wat nu overal opduikt waarin Van der Laan luid en duidelijk zijn mening verkondigde. ‘Je ben gewoon een ouwehoer’, beet hij zijn opponent toe. Dit herinnerde mij aan vroeger bij mij thuis waar mijn vader, een ras-Amsterdammer, eindeloos herhaalde: ‘Mar, je ken maar beter duidelijk zijn. Dan weten mensen gelijk waar ze aan toe zijn en wat je ervan vindt. Verstop je niet en verschuil je ook niet achter een ander. Zo kunnen problemen opgelost worden en komt de weg vrij om verder te gaan’.

Goed, dat doe ik dan ook. Is er een probleem? Dan los ik het op. Is er een klacht? Dan duik ik erin. Zelf. Dat is mij ook weleens duur komen te staan want met deze mentaliteit word je gegarandeerd voor het karretje van anderen gespannen. Diegenen die graag hun probleem opgelost zien maar niet zelf durven handelen en zo gevrijwaard blijven van repliek. Dat is natuurlijk ook een vorm van besturen: in de achteruit, parkeren en geparkeerd blijven totdat de weg (door een ander) weer vrij gebaand is.

Deze vorm van besturen komt helaas veel voor. In iedere branche, óók in de hospitality branche. De directeur of afgekort tot GM of MD bestuurt vanuit een (hoofd)kantoor. Is weliswaar hét gezicht maar in werkelijkheid niet op de werkvloer te bespeuren. Dat kan ook niet want zij besturen vaak een groot aantal hotels of locaties. Dus delen zij hun visie en missie op websites, tijdens presentaties en in interviews. En daar houdt het te vaak op. ‘Oh, u wilt het e-mailadres van onze directeur? Nee hoor, dat mogen wij niet geven’, of verontwaardigd ‘u wilt doorverbonden worden met onze directeur? Nee, daar kunnen wij niet aan beginnen’. En ik blijf verbaasd zitten met de brandende vraag: waarom eigenlijk niet?

Waarom wil die directeur mij niet te woord staan of een persoonlijk en vertrouwelijk mailtje ontvangen? Of hebben anderen bedacht dat hij/zij dit niet wil? Juist de directeur zou toch krachtig en vooral persoonlijk moeten optreden bij klachten (en ik neem echt geen contact op vanwege te lauw geserveerde koffie) en ongelooflijk blij moeten zijn als iemand de moeite neemt om een ervaring te delen? In mijn optiek veel waardevoller dan de uitkomst van al die digitale enquêtes of reviews.

Van onbereikbaar naar bereikbaar. Wie durft? Ik kijk nu al uit naar de nieuwe biografie (de bestaande biografie wordt ongetwijfeld aangepast) van Van der Laan. Een dikke biografie doorspekt met anekdotes en met prachtige verhalen over krachtig leiderschap en samen sterk. Een bron van inspiratie. Ondertussen blijf ik, waar nodig, directeuren persoonlijk benaderen. Uit liefde voor mijn vak, oprecht, betrokken en recht-voor-zijn-raap.

PS. Volg mij ook op Instagram @marianne.fj.kuiper

Marianne Kuiper
Eigenaar Efficient Hotel Partner
Intermediair op het gebied van het zoeken en boeken van de perfecte locaties
Meer blogs lezen? www.efficienthotelpartner.nl
Algemene voorwaarden | privacy statement